Αφιέρωμα: Ελένη Χατζηαργύρη

Ο αθόρυβος θρύλος

Είναι λίγες οι πρωταγωνίστριες που σφράγισαν με τις ερμηνείες τους και με την παρουσία τους το θέατρο. Η Ελένη Χατζηαργύρη είναι μια μοναδική περίπτωση ηθοποιού που ξεχώρισε για την διακριτική παρουσία της στον χώρο ακόμα και τις εποχές που ήταν το μεγαλύτερο όνομα στο Εθνικό θέατρο και η απόλυτη πρωταγωνίστρια. Πολύ μεγάλο μέρος της ζωής της το αφιέρωσε στους νέους ηθοποιούς διδάσκοντας για πάρα πολλά χρόνια στη δραματική σχολή του Εθνικού θεάτρου ,του Θεοδοσιάδη και του Γιώργου Κιμούλη έχοντας μαθητές μετέπειτα μεγάλους πρωταγωνιστές που τη μνημονεύουν ακόμα με μεγάλη αγάπη και τεράστιο σεβασμό.

Ξεκίνησε την καριέρα της το 1942 με το όνομα του συζύγου της του λογοτέχνη Κώστα Χατζηαργύρη  σε ένα μικρό καμαράκι -όπως έλεγε-στην οδό Φειδίου που ήταν η σχολή του Καρολου Κούν. Μαζί με την Βάσω Μεταξά, τον Λυκούργο Καλλέργη και τον Παντελή Ζερβό έβαλε τα θεμέλια για το μετέπειτα θρυλικό θέατρο Τέχνης. Σε αυτό το καμαράκι γεμάτο καπνούς από τα τσιγάρα του Κούν δίδασκαν ιστορία θεάτρου ο Γιώργος Σεβαστίκογλου, σκηνογραφία ο Τζών Στεφανέλλης, αυτοσχεδιασμό η Ζορντάν. Δειλή και ντροπαλή (ακόμα και μέχρι το τέλος της καριέρας της ήταν ντροπαλή και γεμάτη τρακ), έμαθε δίπλα στον Κουν να εκδηλώνει τα συναισθήματα της. Τους ρόλους τους μελετούσαν με το σύστημα Στανισλάφσκυ ,δίνοντας βάση στην ειλικρίνεια των συναισθημάτων και στην αλήθεια.

Ένας άνθρωπος με χιούμορ, ευπρέπεια και ευγένεια, υπήρξε εξαιρετική συνεργάτης με άριστες θεατρικές γνώσεις και πάντα σεβαστή από όλους.

Από τους πρώτους της ρόλους η Ρεββέκα στο Ρόσμερσχολμ του Ιψεν, στο Βυθό του Γκόρκι, Ετσι είναι αν έτσι νομίζετε του Πιραντέλλο.

Πρώτη επαφή της με την τραγωδία ήταν στον Βασιλιά Ροδολίνο σε σκηνοθεσία Σολομού και αμέσως μετά έπαιξε την Ιώ στον Προμηθέα Δεσμώτη με τον Μινωτή και την Παξινού. Εκτοτε υπηρέτησε όλα τα είδη του θεάτρου μέχρι φάρσα και επιθεώρηση και δραματικό ειδύλλιο.

Το 1945,μετά από μια σεζόν στο ΚΘΒΕ πηγαίνει στο θίασο Κατερίνας-Γιώργου Παππά και θα παίξει δίπλα τους στον Άνθρωπο και τα όπλα του Μπέρναρντ Σώ, στην Επικίνδυνη στροφή του Πρίσλευ και στις Μικρές αλεπούδες μόνο με την Κατερίνα πιά. Επιστρέφει στο θέατρο Τέχνης για να παίξει Χοηφόροι, Εμείς και ο χρόνος (με Λαμπέτη), Στέλλα Βιολάντη του Ξενόπουλου και Ματωμένο γάμο του Λορκα. Παράλληλα συνεργάζεται με τη Βάσω Μανωλίδου, Γιώργο Παππά, Μουσούρη, Βεάκη ,σε έργα όπως Λίλιομ του Μολνάρ, Ρεβέκκα της Δάφνης του Μωριέ ,Το νου σου στην Αμέλια του Φευντώ, Κληρονόμος του Γκέτς κ.α.

Το 1950 εντάσσεται στο Εθνικό θέατρο και παίζει την Ινές στον Δον Ζουάν του Θορίλλα και τη Ρεγγίνα στους Βρικόλακες του Ιψεν με Παξινού-Μινωτή και το 1951 τη Μάσα στις Τρείς αδελφές του Τσεχωφ σε σκηνοθεσία του δάσκαλου της Κούν.

Από το 1953 ως και το 1955 θα είναι με τον Κώστα Μουσουρη (Ποπολάρος, Λουίζα Μίλερ, Φτωχό σαν σπουργιτάκι, Αρχισιδηρουργός), το 1956 στο Δον Καμίλλο με τον Μίμη Φωτόπουλο, το 1958 Ζητείται ψεύτης του Ψαθά με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, το 1960 στο θέατρο Διονύσια με τον Τίτο Φαρμάκη Στέφανο Ληναίο και Μαίρη Χρονοπούλου στην Επικίνδυνη στροφή του Πρίσλευ και στην Άσκηση Πέντε δακτύλων του Πήτερ Σαφερ.

1962-1981 είναι τα μεγάλα χρόνια που θριαμβεύει σε πρωταγωνιστικούς ρόλους στο Εθνικό θέατρο (Βασιλιάς Ροδολίνος, Σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα, Αλκηστη, Ταξίδι μακριάς μέρας μέσα στη νύχτα, Λορεντζατσιο, Ιβάνωφ, Επάγγελμα της κυρίας Γουώρεν, Η τρελή του Σαγιώ,Συναναστροφή ,Ερρίκος ο Δ,Βάκχες, Βυσσινόκηπος, Τραχινιες, Βεντάλια της λαίδης Ουίντερμηρ, Θεοφανώ, Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν σε μια θρυλική παράσταση με Μινωτή και Βάσω Μανωλίδου. Το 1977 ερμηνεύει Ευαίσθητη ισορροπία του Αλμπι με Αρώνη,Βαλάκου, Κατσέλη, Ηλέκτρα του Σοφοκλή η τελευταία σκηνοθεσία του Ροντήρη, Ιωάννα στον Καρδινάλιο της Ισπανίας.

Το 1996 θα επιστρέψει στο Εθνικό στους Αστέγους της Μαριέτας Ριάλδη και τον επόμενο χρόνο Βρυκόλακες του Ιψεν σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου.

Το 1983 παίζει στο κύκνειο άσμα του Δημήτρη Χορν στον Αρχιμάστορα Σολνες στο θέατρο Διονύσια. Το 1989 στον Αμπιγιέρ με Παπαμιχαήλ και Τσακίρογλου, Ορέστεια του Σπύρου Ευαγγελάτου στο Αμφιθέατρο και Αμλετ με Γιάννη Φερτη και Λήδα Τασοπουλου.

Το 1995 παίζει στις Τρείς ψηλές γυναίκες σε σκηνοθεσία Αντρέα Βουτσινά με την Ζωή Λάσκαρη και  την Κατερίνα Μαραγκού.

Τελευταίος της ρόλος η Κυρία Κλάιν του Νίκολας Ραιτ στο θέατρο των Εξαρχείων σε σκηνοθεσία Τάκη Βουτερη με την Αννίτα Δεκαβάλλα και τη Χριστίνα Αλεξανιάν.

Η Πρώτη της επαφή με τον κινηματογράφο ήταν στην ταινία Καταδρομή σε σενάριο και σκηνοθεσία του Καραγάτσι. Ακολούθησαν τα: Αμάρτησα για το παιδί μου και η μεγάλη επιτυχία Η Αγνή του λιμανιού.

 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

@Vasilis_Theodorou

(Καλλιτεχνική επιμέλεια)

Ετικέτες:

Πείτε μας τη γνώμη σας

karmiko.gr

karmiko.grΈλα στον κόσμο του karmiko.gr και γνώρισε αληθινούς ανθρώπους, μέσα από αληθινές συνεντεύξεις, ταξίδεψε σε μαγικούς προορισμούς, ενημερώσου, αγάπα τον εαυτό σου και αξιοποίησέ τον, με μυστικά ομορφιάς, συμβουλές ειδικών, προτάσεις διασκέδασης, γεύσεις και όλα αυτά με τόλμη για το παρόν και αισιοδοξία για το αύριο…

Τρόποι Επικοινωνίας

Θέλεις να ακουστεί η φωνή σου μέσω του karmiko.gr;

Συμπλήρωσε τη φόρμα και που ξέρεις, μπορεί να το δεις να δημοσιοποιείται στο karmiko.gr

Developed by SiteNemesis.com

Close

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies.
Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο